Sveti Ilija

Индекс на артикл

Црквата Христова II Дел

Црквата Христова, има свој почеток од моментот кога ја основал Господ Исус Христос; Членови на Црквата се сите луѓе кои се обединети со иста вера и

надеж, обврзани со истиот закон на љубовта Божја, осветени со исти свети тајни, и управувани од страна на легитимно избранаи епископи и свештеници (апостолското преемство).

Во Црквата се обединети и Небото и Земјата. Ова значи дека нејзините членови се сите вистински верници од сите времиња и просторот, и живите и упокоените. И бидејќи починатите не се умрени, но се живи, бидејќи: „Бог не е Бог на мртвите, туку на живите, зашто во Него се сите живи“ (. Лука 20:38), комуникацијата меѓу сите членови никогаш не е прекината, и никогаш не е запрена. Видливата (Земска) и невидливата (Небеска) Црква, се поврзани меѓусебно со заедницата на светиите, која се состои од молитви и милосрдни дела на живите членови, а за упокоените, од една страна, и на молитвите и грижата на покојните за живите , од друга страна. Тоа е таа, Црква, која Бог ја создал. Божјата Мајка , Богородица, (Лк 1.43,28,4849;. 11:27), ангелите, и сите Божји угодници — апостоли, пророци, светители, маченици, кон кои ние се обраќаме со молитви — сите тие се молат за нас, се застапуваат пред нашата глава, Кој е Христос Господ , ни подаваат рака на помош во нашите невољи, не тешат во страданијата (Откровение 5,813; 8,34). Христос е единствениот Застапник и Посредник, бидејќи Тој самиот се принесува на жртва за спасение на луѓето. Таква жртва никој друг досега ниту принел, ниту ќе принесе. Ние, кога кога се обраќаме кон небесните членови на Црквата, барајќи од нив да ни се помогне, ние само просиме тие да принесат молитви за нас пред великиот и единствен Застапник , Христос. Зарем молитвите едни за други можат да бидат навреда кон Христа? Тогаш зошто апостолот вели: „Молете се еден за друг.“ Значи, искрена и усрдна молитва на праведникот е многу моќна (Јак. 5:16). Ако ние, грешниците на земјата (1 Јн. 1.8; Рим 5:12), со нашите молитви, можеме да им помогнеме на оние за кои се молиме (застапуваме), тогаш, колку е помоќна молитвата на небесните праведници, кои живеат во небесната црква! Ние за помош се обраќаме кон светителите и тие се молат за нас, бидејќи ние сме членови на едно исто тело Христово, односно, Црква. Членовите на телото треба да си помогаат еден на друг. Да се потсетиме на зборовите: „И ако страда некој дел (во големото Тело — Црквата Христова), со него страдаат сите членови, ако и еден член се прослави со него се радуваат сите и го слават (1 Кор 12:26). Се радуваат и слават душите на праведниците на небесата, кои имаат постигнато совршенство, се радуваме и славиме и ние со нив, бидејќи -. ако слави еден член, со него, сите членови се радуваат “ Сите секташи во еден глас викаат: тоа е невозможно, тоа не е точно. Не постои никаква небесна Црква, ниту пак некакви светители кои се таму и за нас се молат; ниту, пак, душата е бесмртна и разделлива од телото. Тоа е мит и директно потсмевање на учењето Христово, и Словото Божјо! Покрај тоа што фанатично повторуваат: “ тоа е лага, тоа е лага “, тие не ни нудат никаков конкретен аргумент за своето тврдење — затоа што не го имаат. Светото писмо, на кое толку гордо се повикуваат, самото ги демантира. Затоа, ние мораме да им го повториме прашањето на светите апостоли: „Дали го разбирате она што го читате? : (Д. Ап. 08:30.),“ бидејќи св. ап. Петар опоменува: “ постојат некои места кои се тешки за разбирање, што неучените и неутврдените ги изопачуват, како и другите Писма, за своја погибел”. (2 Пт. 3:16). Да, душата е бесмртна, и го надживува телото – нешто кое подоцна ќе го поткрепиме со докази. Дека светиите се молат за нас, тоа веќе говидовме (Откровение 8,34, 5,813). Што се однесува за небесната Црква — дека таа постои, Св. Писмото е јасно и експлицитно (Евр 12,1824;.. Ефес 1,310); За тоа говори пророкот Езекил кога Бог го вознел на небесниот Ерусалим: „… а потоа ме одведе во Црквата“ (Езек. 41.1.); Бог му заповедал на светиот ап. Јован да го измери небесниот храм Божји , и оние што во него се поклонуваат (Откр. 11,1.); Самите Свети ангели и маченици живеат во него и се молат за нас (Откр. 8,34; 14,1518; 16:17). Постоењето на небесната Црква ја потврдува прастарото и вековно искуство на земската Црква , како и личниот опит на скоро речиси сите светии кои Црквата ги внедрила и ги сврстила како најголеми православни отци (свети Василиј Велики, свети Јован Златоуст, свети Јован Дамаскин, свети Атанасиј Велики, свети . Серафим Саровски, свети Григориј Богослов, свети Григориј Ниски, свети Јован Лествичник, свети Антониј Велики и секој друг) — Имајте на ум дека некои од овие светители секташите често ги цитираат (нормално само кога тоа им одговара -. Како на пример адвентистите)


. Се наметнува едно логично прашање: дали денес еретиците (секташите) се сметаат себе си за подобри познавачи на Христовата наука, кога негираат се она што Црквата не учи низ вековите, и она што се смета за непоколеблива вистина!? Ако е така, тогаш Црквата Христова живеела во заблуда цели 19 векови, и се покажува како лажна; и сите светии низ вековите, како најголемите лажговци и еретици! Секому поединечно, оставаме да заклучи што од ова е вистина? Нам, на православните христијани вистината ни е позната, таа се наоѓа само во Христовата (православна) Црква, а не во една од „христијанските“ секти. Секташкото (еретичко) негирање на небесната Црква е видлив начин на отфрлање на земната Црква Христова. Таков човек не може да се нарече ниту верник, а уште помалку христијанин, бидејќи го грди делото Божје. Знаеме дека „Бог не дозволува да биде поруган“ (Гал. 6,7). Св. ап. Павле за таквите вели: „Бегај од човек еретик, откако еднаш и по вторпат го советуваш… Таквиот се осудил сам себеси“ (Тит. 3,1011). Христос (само Тој може да ги постави темелите на Црквата (1 Кор. 03:11)), а не на било кој човек како што е случај со сите секти. Да ги земеме за пример основачите на адвентистите Вилијам Милер (поранешен баптист) и Елена Вајт, така-​наречена „пророчица“; основачите на баптистите Том Минцер, Јохан Бокелсон, Еберли Болт, Конрад Гребел, Феликс Манц, итн.; Основачот на сектата Назарини Самуел Хенри Фрелих; основачот на јеховините сведоци Карл Taзe Расел; основач на Мормоните Јозеф Смит, итн . Како што можете да забележите, ниту една од овие „цркви“ не е формирана од Господ Исус Христос, туку од поедини личности кои од само ним познати причини ги напуштиле или биле протерани од нивните претходни „цркви“. И речиси сите потекнуваат од 18-​ти и 19-​ти век, а како што знаеме, не е дека Господ Исус Христос чекаше до 19– от век, некаде, во САД, некој земјоделец или бизнисмен да ја основа Христовата Црква. Којшто верува во Светото Писмо, може да ја смета за Црква само онаа христијанско верска заедница, која започнува од времето на страдањата на нашиот Спасител, и од денот кога Тој го испрати Светиот Дух, Утешителот, на светите апостоли (Д. АП 2,14.) — (Кога беше создадена првата црковна заедница во Ерусалим); и која има непрекинато свештенство, кое во континуирана низа потекнува од апостолите (апостолското преемство). И тоа е надвор од секое сомневање православната (оригинално правоверната) Црква на Исток, за што сведочи непрекинато Светото Предание, и самата историја на Црквата. Исто така, Господ ветил дека ќе биде засекогаш во Неа; до крајот на светот (Матеј 28,20), и тоа ветување мора да се исполни, бидејќи: „Небото и земјата ќе поминат, но Моите зборови нема да поминат,“ — речеГоспод (Мк. 13:31). Каков е тој маловерен човек кој се сомнева во ветувањата Господови? Јасно е дека Црквата Христова, до крајот на овој век, до второто и последно Христово доаѓање, ќе ја зачува чистотата на Христовата вистина – Нејзиното од Бога предадено учење. Иако многумина ќе се обидат да ја изопачат вистината (. Д. Ап. 20,2930), ние веруваме во Христовите зборови: „дека вратите на пеколот нема да ја надвладеат“ (Мт. 16,18). Наместо заклучок, да се осврнеме на неколку места од Светото Писмо кои треба да се имаат на ум, за да може на правилен начин да се размислува за Црквата Христова; дека никој не би застранил од вистинскиот Пат и оддал на магловити привиденија на секташки стапици и заблуди, евтини и привремени задоволства и возбуди, кои на крајот имаат за цел да завршат со губење на сопствената личност и идентитет — “слепите” следбеници на сектите, и “слепите” слуги на човечките илузии и фантазии. А на оние кои веќе се загубиле и отишле на погрешен пат, со Божја помош, да им ги отвориме очите, та да се вратат во Правата верата:

Подготвил,

Протоереј Константин Митровски

1775 Bris­tol Road West
Mis­sis­sauga Ontario L5M 2Y5 Canada

1 (905) 82180550

moc@​st-​ilija.​ca

Дома Духовност Црквата Христова II Дел